Πολλές φορές λοιπόν μου συνέβη να έχω κάτι να πω και να μη ξέρω που... Γι αυτό λοιπόν έκανα κι εγώ bloggάκι, για τελείως προσωπικούς λόγους, ας πούμε αντί ψυχανάλυσης... :-) Αυτή την περίοδο την ζωής μου, μπορεί να μην μου προσφέρονται πολλά ερεθίσματα, καθότι μένω ώρες στο σπίτι μόνη, όμως μου προσφέρεται άπλετος χρόνος για σκέψη και περισυλλογή καθώς και για χαζολόγημα. Σοβαρά και "ασόβαρα" λοιπόν, λέω να τα μοιραστώ εδώ, όλα όσα μπορεί να προβληματίζουν το φτωχό μου μυαλό. Λίγο τα γεγονότα των ημερών, (υπόσχομαι να μη χρησιμοποιήσω την φράση " οικονομική κρίση", δεν την αντέχω... Την ακούς για ψύλλου πήδημα από παντού, είναι η λέξη "κοκα- κόλα" που πάει με όλα και κολλάει παντού, ακόμα και όταν μιλάνε για την νέα τάση στα βρακιά.) λίγο η μητρότητα, που βιώνω για πρώτη φορά... λίγο τα εκπαιδευτικά θέματα που πάντα με αφορούσαν και θα με αφορούν. Αυτά και όλα όσα μπορεί να ερεθίσουν τα μάτια και τα αυτιά μου... Παρότι δεν είμαι και πολύ φαν του Δ.Σολωμού, πολύ μου αρέσει αυτή η φράση και πολύ θα ήθελα να με αντιπροσωπεύει... "Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου." Δεν θα ταν όμορφο να ισχύει για όλους μας; Αυτά για τώρα... χαιρετώ και επανέρχομαι με την πρώτη ευκαιρία!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου